Map of Kalamafka Kalamafka is een vrij levendig dorp in het Lassithi gedeelte van het eiland Kreta op zo'n 15 kilometer afstand van Ierapetra. Er wonen ongeveer 600 mensen in het dorp. Kalamafka ligt op de route Istro (noorden) - Prina - Kalamafka - Anatoli - Gra Ligia (zuiden). Kalamafka ligt op 450 meter hoogte in een vallei aan de voet van het Dikti gebergte. De omgeving van het dorp staat bekend om zijn natuurschoon en zijn prachtige rotsformaties, zoals in de nabijgelegen Havgas kloof. De begroeiing is er weelderig door de bronnen in de omgeving en de rotsen zijn er dikwijls glad en bijzonder om te zien.

In het dorp Kalamafka vind je scholen, winkeltjes, supermarkten, diverse koffiehuizen zeven taverna's. Toeristen bezoeken het dorp vanwege de Kastellos rots waarop de grotkerk Church of the Holy Cross of de "Timios Stauros Chapel" staat. Je kunt er naartoe klimmen via een trap die 224 treden telt. Als je door rijdt zul je zien dat deze rots vanuit een bepaalde ooghoek enig zins lijkt op een gezicht dat uit de aarde steekt. Men zegt dat het het gezicht is van een Orthodoxe priester (een "kalymafki") en dat is een van de verklaringen hoe het dorp aan zijn naam is gekomen. Anderen zeggen dat het het gezicht is van een stenen god.

Kalamafka is al bewoond sinds de Minoï¿½sche tijd. Toen stond het dorp bekend als Larisa. Bovenop de Kastellos rots was een heiligdom. Er is een beeldje van de god Asclepius gevonden, de god van de geneeskunt en de medicijnen. In de 3e eeuw voor Christus werd Kalamafka ingelijfd bij Ierapytna (het huidige Ierapetra) en werden de bewoners gedeporteerd. Door de aanwezigheid van de waterbronnen bij Kefalovryso bleef het gebied toch aldoor bewoond.

Net zoals op veel andere plaatsen in Griekenland gaat ook in Kalamafka het verhaal van een mysterieus icoon. Er zou aan het begin van de 20ste eeuw een icoon van het Heilige Kruis zijn gevonden in de grote bovenop de Kastellos rots. Het werd meegenomen en afgeleverd in de Agios Antonios kerk die ook in het dorp staat, maar de volgende ochtend lag het weer in de rots boven op de berg. Het werd weer meegenomen naar de Agios Antonios kerk, maar de geschiedenis herhaalde zich en het icoon was weer in de grot beland. Hierop werd besloten dat het icoon maar in de grot moest blijven en dat er een kerk moest worden gebouwd.